Krysztaly, mineraly, kamienie.

Zwyczajne kamienie nie istnieja.
Kazdy kamien nosi w sobie kawalek boskiej swiadomosci.

Czym sa krysztaly?
W czasie, kiedy ziemia obnizala swa temperature, w wyplywajacej ciagle lawie powstawaly otwory wypelnione powietrzem, ktore po schlodzeniu lawy zamykaly sie na zawsze, zamykajac pod cisnieniem pewna ilosc pierwiastkow. Takie otoczenie spowodowalo krystalizowanie sie pierwiastow, czyli ukladanie ich w ksztalt ich pierwotnego, kosmicznego, zapamietanego przez nie wzoru.
Otwory z czasem wypelnily sie krysztalami, ktore nadal rosna. Dzisiaj spotykamy geody wypelnione krysztalami z czescia jeszcze otwarta i ostrymi punktami lub zupelnie przerosle krysztalami tworzace mineral.

Jak powstaly krysztaly?
Nauka mowi:
Ciało krystaliczne (kryształ) – rodzaj ciała stałego, w którym cząsteczki, atomy lub jony nie mają pełnej swobody przemieszczania się w objętości ciała, gdyż zajmują ściśle określone miejsca w sieci przestrzennej i mogą jedynie drgać w obrębie zajmowanych przez siebie miejsc. Kryształy to ciała jednorodne o prawidłowej, uporządkowanej, budowie wewnętrznej. Kryształ posiada symetrię translacyjną, która odróżnia go od ciał amorficznych (ciał bezpostaciowych), np. szkła.

Kryształy powstałe w wyniku procesów naturalnych, geologicznych nazywamy minerałami. (z Wikipedia)

Krzem i jego zwiazki
Po tlenie krzem jest najczesciej spotykanym pierwiastkiem w skorupie ziemskiej. Skorupa ziemska zawiera 25,7% krzemu w roznych zwiazkach. W podstawowej postaci krzem w przyrodzie nie wystepuje. Najczesciej spotykane zwiaski to tlenki SiO takie jak piasek, ametyst, agat, kwartse i opale. Inne zwiazki zawierajace krzem to np. granit, azbest, glina i mika.

Swiadomosc
Krysztaly sa pierwsza, wydawaloby sie prymitywna, ale uporzadkowana postacia w Kosmosie zawierajaca swiadomosc i pamiec.

Dusza czlowieka w trakcie swej ewolucji na planecie Ziemii uzywala krysztalow jako swego ucielesnienia.

Czlowiek jest w stanie swiadomie koncentrowac sie na wibracji innej swiadomosci.

Przez uzycie wlasnych zmyslow i mysli, jest czlowiek w stanie porozumiewac sie ze swiadomoscia krysztalow, roslin i zwiarzat.. Dzieki temu, moze powstac pewien rodzaj wzajemnej komunikacji.

 Moja praca z krysztalami.
Wiele lat temu zaczelam sie pasjonowac krysztalami i zapopoczatkowalam kolekcje krysztalow i ich mineralow. Niektore bardziej przyciagaly moja uwage niz inne. W pewnym okresie, kiedy zaczelam obopolna komunikacje z dewami (duchami roslin), pomyslalam sobie, czy nie byloby mozliwe to samo, czyli rozmowa z kamieniem. Po pierwszysch moich probach okazalo sie, ze reultaty sa zaskakujace.

Dzis uzywam krysztalow i ich mineralow do przygotowywania osobistych eliksirow-remedii lacznie z przekazem krysztalu dla klineta.

Co dzisiaj wiemy?
Dokladnego wytlumaczenia dzialania kamieni nie znamy. Ale czy musimy znac?

Kazdy kamien zbudowany jest z pewnej ilosci polaczonych ze soba pierwiastkow. Kazdy pierwiastek jest atomem o pewnej ilosci protonow i elektronow, ktore razem dzialajac na siebie wytwarzaja pole elektromagetyczne o okreslonej wibracji. Jakosc tego pola i jego wibracji moze byc wytlumaczeniem na roznorodne dzialanie roznych kamieni na rozne organy czlowieka. W czasie choroby wibracja organu jest wyprowadzona z rownowagi.  Dzialanie wibracja kamienia na organ moze pomoc przywrocic te wibracje do rownowagi.

Kosmos (gr. κόσμος - PORZADEK, system uporzadkowany), najczesciej slowo uzywane do kreslenia przestrzeni kosmicznej.

Ciało krystaliczne (kryształ) – rodzaj ciała stałego, w którym cząsteczki, atomy lub jony nie mają pełnej swobody przemieszczania się w objętości ciała, gdyż zajmują ściśle określone miejsca w sieci przestrzennej i mogą jedynie drgać w obrębie zajmowanych przez siebie miejsc. Kryształy to ciała jednorodne o prawidłowej, uporządkowanej, budowie wewnętrznej. Kryształ posiada symetrię translacyjną, która odróżnia go od ciał amorficznych (ciał bezpostaciowych), np. szkła.

Kryształy powstałe w wyniku procesów naturalnych, geologicznych nazywamy minerałami.

Niektóre kryształy można opisać za pomocą jednakowego układu odniesienia. W jego skład wchodzą:

                   osie krystalograficzne X, Y, Z,

                   wektory a, b, c, które są bazowymi wektorami translacji komórki elementarnej w sieci krystalicznej

                   kąty α, β, γ zawarte pomiędzy osiami krystalograficznymi.

Kąty zawarte pomiędzy osiami krystalograficznymi oraz odcinki a, b, c stanowią tzw. stałe sieciowe, wyznaczając kształt komórki elementarnej (zob. Sieć Bravais).

Kryształy mają różny stopień symetrii geometrycznej i różne stałe sieciowe. Na tej podstawie pogrupowano je w układy krystalograficzne.

Oddziaływania między cząsteczkami tworzącymi kryształ bywają bardzo różne. Mogą to być:

                   siły van der Waalsa (w kryształach cząsteczkowych, np. w suchym lodzie)

                   wiązania typowo kowalencyjne (np. w diamencie)

                   wiązania wodorowe (np. w lodzie)

                   silne oddziaływania elektrostatyczne (w kryształach jonowych, np. w chlorku sodu, chlorku cezu)

                   inne odmiany słabych oddziaływań elektrostatycznych.

Występują również swoiste "hybrydy", jak np. grafit, który posiada tzw. płaszczyzny grafenowe, w których między atomami występują silne wiązania kowalencyjne, natomiast oddziaływania między płaszczyznami mają charakter sił van der Waalsa.

ZRODLO: WIKIPEDIA